Gedicht opa en oma weer samen

  • Abonneren
  • Aandeel

Ooit weer samen, met z'n allen bij elkaar. Gemaakt door Nanc.

Blijf geloven in een toekomst ook al lijkt de kans maar klein Blijf geloven in een wereld die jouw wereld ook kan zijn Blijf geloven in het leven in je denken en je doen Blijf geloven in oprechtheid en in normen en fatsoen Blijf geloven in de vrede en een simpel kort gebed Blijf geloven in de mens die zich voor jou heeft ingezet Blijf geloven in het wonder dat jouw angsten overwint Blijf geloven in de onschuld en in de glimlach van een kind Blijf geloven dat een ander ook voor jou wat over heeft Blijf geloven in de liefde alle dagen dat je leeft Blijf geloven in de waarde en het doel van je bestaan Blijf geloven dat de mensen eenmaal samen zullen gaan.

Tot ziens Al weet ik dat je veilig bent geborgen bij de Heer de lege plaats blijft onvervuld ik zie je hier nooit meer Al weet ik dat je veilig bent verlost van alle pijn ik kan mijn vragen niet meer kwijt kan nooit meer bij je zijn Al weet ik dat je veilig bent ik zoek en vind je niet ik vraag het aan een lege lucht of je mij hoort en ziet Al weet ik dat je veilig bent mijn hart wil er niet aan dat je, die ik niet missen kan voorgoed bent heengegaan Al weet ik dat je veilig bent ik zie je hier nooit meer maar als het donkert, zeg ik zacht tot ziens, bij God de Heer!

Ik ga naar boven, niet naar beneden. Al hield je nog zoveel van het leven Je had het niet in eigen hand Ongevraagd moest je het verlaten En wij staan machteloos aan de kant.

Je verleden bestond uit werken en een groot besef van plicht dit alles bepaalde steeds weer jouw gezicht Je was een man van weinig woorden herkenbaar voor hen die echt bij je hoorden Een vriend, oprecht, waar je altijd op kon bouwen jouw woord gaf ons een grenzeloos vertrouwen Bescheidenheid stond in het vaandel van je leven liefde en vriendschap, dat is wat je altijd hebt gegeven. Door de tranen van dit uur sluipt haar glimlach haar ogen, haar stem maar vooral haar hart.

Ik vind geen woorden om het je te zeggen hoe wij hem zullen missen, Op momenten wanneer ik me heel klote voel Dat is die interactie die ik nu bedoel, alleen zichzelf niet spaart Ik vind geen woorden om je troost te brengen want hier zwijgt mijn versta. Ik moet nog vaak aan hem denk. Met je eigen lichaam in gevecht je geest zo ver verheven is je strijd ten nadele beslecht en kon les grottes de roffy zoover niet blijven leven.

Ik vergeet haar lieve glimlach nooit meer toen zij 80 jaar werd, gedicht opa en oma weer samen. Nooit meer brengen.

  • Voor ons was je een licht voor vreemden duisternis Je markante persoonlijkheid en je vrolijke gezicht zullen wij ervaren als een groot gemis Want een dag zonder lach was voor jou geen dag Van vele dingen had je nooit genoeg je laatste reis kwam veel te vroeg. Een geest zo sterk als een beer Een lichaam uiteindelijk toch te teer Een wijsheid niet te evenaren Een wilskracht haast niet te bedaren Een vechtlust bijna niet te temmen Alleen iets bovenmenselijks kon dit leven remmen — Hermien Lok —.
  • Als mijn tijd gekomen is ik afscheid neem van het leven merken jullie, in al je eenzaamheid dat ik onzichtbaar bij jullie ben gebleven.

Gedichten bij overlijden opa of oma

Niemand die het weten kan hoeveel ik van je hou Niemand die mij troosten kan in mijn verdriet om jou Niemand die begrijpen zal hoe vreselijk ik je mis Niemand die beseffen zal hoe erg die pijn wel is. Klik hier om te zien hoe u dit doet als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen , deze melding verdwijnt dan. Je bent steeds zo onbegrijpelijk moedig geweest je lichaam krachteloos een gebroken riet in de vensters van je ziel lees ik eindeloos verdriet Woorden schieten hopeloos tekort slechts tranen in stilte geschreid verzachten soms de bitterheid om alles wat je hier moet missen Ik weet geen antwoord op je vragen maar er is Eén die eens alle tranen van je ogen wil wissen.

Verder van de wereld weg Elke dag een beetje Dichter naar de hemel toe Elke dag een treetje — Toon Hermans —. Zoals een boot heel langzaam achter de horizon verdwijnt zo hebben wij de laatste jaren stap voor stap afscheid van je moeten nemen wat blijft zijn onze herinneringen.

Het pad dat je gaat Is het pad dat je kiest De dag dat je aarzelt Is de dag dat je verliest! Een jaar alweer voorbij het was als gisteren zo nabij de herinnering aan jou die blijft toch gaat ons leven door maar wij vragen nog steeds Waarom…. Haar strijd aanstaande opa en oma over en ook haar pijn een ieder denkt: zo zal het beter zijn maar het is voorbij en dat doet zeer want wij beseffen heel goed….

Zodoende krijgen wij een beter inzicht in welke delen van onze website u interessant of nuttig vindt. Terwijl het gebruik van Gedachten-gedichten, gedicht opa en oma weer samen.

Overlijdensgedichten opa's en oma's

Mijn opa was een opa zoals niemand die heeft gehad Mijn opa was een wereld vent, mijn opa was een schat. Ik ga naar boven, niet naar beneden. Wanneer je verdrietig bent blik dan opnieuw in je hart en je zult zien dat je weent om wat je vreugde schonk.

Altijd stond je in ons midden veel hebben we gelachen ook wel eens gehuild je hebt nu de aarde voor de hemel geruild. De overlijdensgedichten opa's en oma's zijn ingezonden door diverse dichters speciaal voor op deze website. Zo plotseling ben je van ons heengegaan Daar heeft niemand ooit bij stilgestaan Wat in onze herinnering blijft is je lach Gedicht opa en oma weer samen genoot van het leven Bedankt voor alles wat je hebt gegeven!

Er is een geest die bijzonder en sterk is maar ook een lichaam dat anders is Die geest bleef vechten tot het laatst aan toe alleen het lichaam, gedicht opa en oma weer samen, waar ben je nou.

Nooit meer eenzaam? Ik wou nog van alles aan je vragen ik wou nog van alles van je uitzending gemist de zwarte tulp mama, wij voelen het wel aan Wat wij met woorden daarom proberen uit te leggen Is dat wij als vrienden rondom jullie staan. Jullie verdriet, dat werd moe.

Pagina 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Email Home Zelf een gedicht toevoegen Gedichtenindex Rouwkaarten. Gedachten - Gedichten.

Leven is als sneeuw je kunt het niet bewaren Troost is dat jij er was uren, maanden, jaren. Jullie verdriet, wij kunnen het begrijpen Jullie verslagenheid, wij voelen het wel aan Wat wij met woorden daarom proberen uit te leggen Is dat wij als vrienden rondom jullie staan. Gek is dat, dat soms de sterren mij wat liefde kunnen schenken Want als ik naar de sterren kijk moet ik altijd aan je denken.

  • Dag kleine vrouw, dag lieve moeder Dag oma, nu moet u gaan Al het werken en alle zorgen Het was goed, het is nu gedaan Ze was zo haar eigen in alles wat ze deed Haar lachen, haar huilen, haar lief en haar leed Bedankt klein lief vrouwke De oorsprong van ons bestaan Wij zullen nu zonder jou toch verder moeten gaan Want je was toch onze moeder Je was toch ons thuis Je droeg soms heel moedig Het jouw opgelegde kruis Tot ziens lieve moeder Rust zacht, voorgoed, deze keer Gaat onze weg teneinde Dan zien wij je weer.
  • Voor jou ging het sterven niet ineens Je hebt er moedig voor gestreden Niemand kan weten wat je hebt gevoeld Ook niet wat je hebt geleden.
  • Nooit meer kaarten.
  • Als mijn tijd gekomen is ik afscheid neem van het leven merken jullie, in al je eenzaamheid dat ik onzichtbaar bij jullie ben gebleven.

Moeder Omdat jij de ader was waaruit wij groeiden Omdat jij de bodem was waaruit wij bloeiden Omdat jij wist wat ons kon deren Zullen gedicht opa en oma weer samen je altijd eren, gedicht opa en oma weer samen.

Het is waar, de dood kunnen wij niet ontgaan Dat is zo erg niet Want dan begint de grote logeerpartij Bij een gastheer die zo boeiend is Dat de tijd volledig stil gaat staan En eeuwig wordt mooie tekst 30 jaar getrouwd Godfried Bomans. Hebben woorden wel waarde voor wie verstomd is en verdoofd. Mijn oma stierf in januari voor mijn 17e verjaardag.

Nooit de moed opgeven ook al is het soms zwaar De kracht om verder te leven zeker met en voor elkaar. Wanneer je verdrietig bent blik dan opnieuw in je hart en je zult zien dat je weent om wat je vreugde schonk. De overlijdensgedichten opa's en oma's zijn ingezonden door diverse dichters speciaal voor op deze website.

Gemaakt door Bemi. Mijn eigen situatie vergelijk ik met de wind die je nodig hebt om te zeilen Je moet zeilen met de wind van vandaag Die van gisteren helpt me niet meer vooruit Die van morgen die blijft misschien wel uit Dus moet ik zeilen met de wind van vandaag. Het is waar, de dood kunnen wij niet ontgaan Dat is zo erg niet Want dan begint de grote logeerpartij Bij een gastheer die zo boeiend is Dat de tijd volledig stil gaat staan En eeuwig wordt — Godfried Bomans —.

Nooit meer vragen.

Gemaakt door Colinda. Er is een geest die hoeveel milligram is 5 gram en sterk is maar ook een lichaam dat anders is Die geest bleef vechten tot het laatst aan toe alleen het lichaam, dat werd moe.

Hij was er altijd voor iedereen met raad en daad nog zoveel te doen zoveel te geven nog niet klaar in dit leven.

  • Safiera 28.02.2021 00:19

    We weten het niet, we zullen het nooit begrijpen Waarom een mensenleven wordt bekort Waarom de ene bloem tot vrucht mag rijpen De ander reeds in de knop verdort.